| تعداد نشریات | 285 |
| تعداد نشریات سازمان | 83 |
| تعداد شمارهها | 3,139 |
| تعداد مقالات | 34,918 |
| تعداد مشاهده مقاله | 50,383,512 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 90,276,872 |
بررسی اثرات تغذیه برگ گیاه مورد (Myrtus communis) بر مصرف خوراک، قابلیت هضم و برخی فراسنجههای خونی و هماتولوژی در گوسفندان کرمانی | ||
| تحقیقات دامپزشکی و فرآوردههای بیولوژیک | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 12 بهمن 1404 | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22092/vj.2026.370908.2252 | ||
| نویسندگان | ||
| مرضیه رفیعی1؛ جمیل بهرام پور* 2؛ ارسلان برازنده1؛ یدالله بدخشان1 | ||
| 1گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت | ||
| 2گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، جیرفت. | ||
| چکیده | ||
| مقدمه: در سالهای اخیر، استفاده از ترکیبات طبیعی بهویژه گیاهان دارویی بهعنوان جایگزین افزودنیهای شیمیایی در تغذیه دام، موردتوجه پژوهشگران قرار گرفته است. گیاه مورد (Myrtus communis) از جمله گیاهان دارویی با خواص زیست فعال متعدد نظیر فلاونوئیدها، تاننها، اسانسها و اسیدهای فنولی است که میتواند بر عملکرد فیزیولوژیکی دام تأثیرگذار باشد. هدف: باتوجهبه محدود بودن مطالعات تجربی در زمینه تأثیر برگ گیاه مورد بر نشخوارکنندگان، این پژوهش با هدف بررسی اثرات سطوح مختلف برگ گیاه مورد (2.5 و 5 درصد ماده خشک خوراک) بر مصرف خوراک، قابلیت هضم مواد مغذی، متابولیتهای خونی و آنزیمهای کبدی در گوسفندان نژاد کرمانی طراحی شد. روش کار: پانزده رأس گوسفند نر یکساله با میانگین وزن 2±32.2 کیلوگرم بهصورت تصادفی در سه گروه آزمایشی شامل: گروه شاهد (بدون برگ مورد)، تیمار 1 (2.5 درصد برگ مورد) و تیمار 2 (5 درصد برگ مورد) تقسیم شدند. دوره آزمایش شامل 14 روز عادتپذیری و 7 روز نمونهبرداری بود. دادهها با استفاده از طرح کاملاً تصادفی و آزمون توکی در سطح 5 درصد تحلیل شدند. یافتهها: مصرف خوراک در تیمار 1 بهطور معنیداری بیشتر از تیمار 2 و گروه شاهد بود، در حالیکه قابلیت هضم ماده خشک، ماده آلی، NDF، ADF و پروتئین خام تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفت. متابولیتهای خونی و شاخصهای هماتولوژی تفاوت معنیداری نشان ندادند. سطح AST در تیمار 2 بهطور معنیداری بیشتر از گروه شاهد بود (P<0.05) و ALT در هر دو تیمار 1 و 2 نسبت به شاهد افزایش معنیداری داشت. نتیجهگیری: افزایش آنزیمهای کبدی بهویژه AST و ALT در تیمارهای آزمایشی نشاندهنده احتمال بروز تنش کبدی است. بنابراین، استفاده از برگ گیاه مورد در تغذیه گوسفندان باید با احتیاط صورت گیرد و انجام مطالعات تکمیلی برای تعیین سطح ایمن و بررسی اثرات بلندمدت توصیه میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برگ گیاه مورد؛ مصرف خوراک؛ قابلیت هضم؛ فراسنجههای خونی؛ گوسفند کرمانی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Effects of dietary inclusion of myrtle leaves (Myrtus communis) on feed intake, digestibility, and some blood and hematological parameters in Kermani sheeps | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Marzieh Rafeiei1؛ Jamil Bahrampour2؛ Arsalan Barazandeh1؛ Yadollah Badakhshan1 | ||
| 1Dept. of Animal Sciences, College of Agriculture, University of Jiroft | ||
| 2Department of Animal Science, Faculty of Agriculture, JiroftUniversity, Jiroft, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Introduction: In recent years, the use of natural compounds, particularly medicinal plants, as alternatives to chemical additives in animal nutrition has attracted the attention of researchers. Myrtus communis is among the medicinal plants with multiple bioactive properties such as flavonoids, tannins, essential oils, and phenolic acids, which may influence the physiological performance of livestock. Objective: Given the limited experimental studies on the effects of Myrtus communis leaves in ruminants, this study was designed to investigate the effects of different inclusion levels (2.5% and 5% of dietary dry matter) of Myrtus communis leaves on feed intake, nutrient digestibility, blood metabolites, and liver enzymes in Kermani sheep. Methods: Fifteen one-year-old male Kermani lambs with an average body weight of 32.2 ± 2 kg were randomly assigned to three experimental groups: control (without Myrtus leaves), treatment 1 (2.5% Myrtus leaves), and treatment 2 (5% Myrtus leaves). The experimental period consisted of 14 days of adaptation and 7 days of sampling. Data were analyzed using a completely randomized design and Tukey’s test at a 5% significance level. Results: Feed intake in treatment 1 was significantly higher than in treatment 2 and the control group, whereas the digestibility of dry matter, organic matter, NDF, ADF, and crude protein was not affected by the treatments. Blood metabolites and hematological indices showed no significant differences. AST levels in treatment 2 were significantly higher than in the control group (P<0.05), and ALT levels were significantly elevated in both treatment groups compared to control. Conclusion: The observed increase in liver enzymes, particularly AST and ALT, suggests a potential risk of hepatic stress. Therefore, the use of Myrtus communis leaves in sheep nutrition should be approached with caution, and further studies are recommended to determine safe inclusion levels and assess long-term effects. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Myrtle leaf, Feed intake, Digestibility, Blood metabolites, Kermani sheep | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 35 |
||